ديدگان تو در قاب اندوهسرد و خاموش خفته بودندزودتر از تو ناگفته ها رابا زبان نگه گفته بودنداز من و هرچه در من نهان بودمي رميديمي رهيدييادم آمد كه روزي در اين راهناشكيبا مرا در پي خويشميكشيديميكشيديآخرين بارآخرين لحظه تلخ ديدارسر به سر پوچ ديدم جهان راباد ناليد و من گوش كردمخش خش برگهاي خزان راباز خوانديباز رانديباز بر تخت عاجم نشانديباز در كام موجم كشانديگر چه در پرنيان غمي شومسالها در دلم زيستي توآه هرگز ندانستم از عشقچيستي تو؟كيستي تو؟+فروغ فرخزاد/کیستی تو ؟

یه روزی عاشقتم شدم ... بچه بودیم یادش بخیر!هیشکی نفهمید حالمو ...حتی خودت یادش بخیر!یادمه خونه ی شما یه شهر خیلی دوری بودسالی یه بار می دیدمت رفتنمونم زوری بودیادش بخیر روم نمیشد توی چشات نگاه کنم...همیشه آرزوم بوده اسم تو رو صدا کنم...خجالتی بودم ولی تمومِ فکرِ من تو بودتا اون غریبه اومدو عشق منو ازم ربودای یادگار کودکیم ...ای آسمونِ سادگیم...ای خاطراتــِ اولین و آخرین دلدادگیم...ای عشق اولی برام ؛ دعا کن از فکرت درام ...!از اون امید و آرزو مونده یه قلب پیر برام...!+یادگار/مهدی احمدوند

آدم کسی را می خواهد که بلد باشد زشتی هایش را دوست داشته باشد... وگرنه زیبایی را که همه دوست دارند! آدم کسی را می خواهد که صورت آرایش نکرده ی تازه از خواب بیدار شده اش را دوست داشته باشد... ریر چشم های گود رفته ی سیاهش را؛ پوست پر از کک و مک اش را؛ زانو و آرنج پینه بسته اش را؛ ابروهای پر و دست نخورده اش را...دل همه مان کسی را بیشتر می خواهد که آدم را توی تمام فین فین کردن های سرما خوردگی اش با دستمال های خیس و چشم های قرمز و پف کرده و خشکی دور دماغ از روزهای خنده های از ته دل و دندان های ردیف م